"Romeo i Julia"

Autor: William Shakespeare
Tak wiem, jestem banalna.
Historia osadzona jest w przeuroczej Weronie, gdzie dwa zwaśnione rody od dawna prowadzą między sobą waśnie i spory. Córka Kapuleta, Julia kończy 14 lat i zmuszona jest wyjść za mąż za krewnego księcia, Parysa. Kapuleci urządzają bal maskowy, na który niepostrzeżenie wkrada się jeden z rodu Montekich, Romeo. Podczas tańca, Romeo i Julia zakochują się w sobie. Jest to miłość prawdziwa i szczera. Niestety, nie wszystkim się to podoba.Gdy bal się kończy, Okazuje się że owym mężczyzną, który skradł Julii serce jest syn Montekich. Wprawia do w smutek i przerażenie Julię:
„Jako obcego za wcześnie ujrzałam!
Jako lubego za późno poznałam!
Dziwny miłości traf się na mnie iści,
Że muszę kochać przedmiot nienawiści.”

Gdy Romeo zabija jednego z Kapuletów Tybalta, jest zmuszony opuścić Weronę.

Kochankowie mimo wielu przeciwności losu, nieszczęśliwej miłości i waśni ich rodów, pozostają na zawsze razem. Obydwoje popełniają samobójstwo, choć one różnią się od siebie. Ich tragiczna historia, o ironio godzi rody Montekich i Kapuletów.

„Patrzcie, Monteki! Kapulecie! Jaka

Chłosta spotyka wasze nienawiści,
Niebo obrało miłość za narzędzie
Zabicia pociech waszego żywota”

Historia miłości Romea i Julii, na zawsze przy mnie zostanie. Gdy otwieram i czytam ich losy, potrafię poczuć, jak mocno się oni kochali, mimo młodego wieku i niezgody między rodami.

Szczerze mogę wszystkim polecić utwór Szekspira, jest on moim ulubionym z twórczości tego autora. 

"Miłość,przyjacielu,to dym,co z parą westchnień się unosi,to żar,co w oku szczęśliwego płonie,morze łez, w którym nieszczęśliwy tonie"

"Jak cudowna jest miłość skoro cień miłości
tyle bogactwa niesie i tyle radości"
"Zwykle troska sen z oczu spędza ludziom starym,
tam gdzie ona zamieszka śpieszą się zegary...
Lecz miłość układa do snu ciało świeże
tam gdzie rządzi i myśli we władanie bierze."

 „Czymże jest nazwa? To, co zowiem różą, / Pod inną nazwą równie by pachniało.”

„Przyjdź nocy czuła, cicha, czarnobrewa, daj mi Romea / A kiedy już umrę, weź go i potnij na małe gwiazdeczki, / co tak upiększą twych niebios oblicze, / że świat cały zakocha się w nocy i czcić przestaną jaskrawy blask słońca...”

„Ślepym w miłości ciemność jest najmilsza”.

„Drwi z blizn, kto nigdy nie doświadczył rany”